อยากให้ไทยอยู่ไปนาน ๆ

ถ้าหากเราต้องการบางสิ่งบางอย่างไม่ว่าสิ่งนั้นจะอยู่ไกลสักเพียงใด หรือมันจะยากลำบากอย่างไรหากเป็นสิ่งที่ต้องการเราต้องพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ต้องการ ท่านว่ามั้ย แต่กว่าจะได้มาอาจต้องใช้เวลานานสิ่งที่ทำได้คงบอกได้เพียงคืออดทนรอ แต่การรอคอยนั้นมันช่างทรมานซะเหลือเกินจริงมั้ยครับแต่อย่างว่าละครับความพยามอยู่ที่ใหนความสำเร็จต้องอยู่ที่นั่น มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ผู้คนดิ้นรนสุดขีด ไม่ว่าจะเป็น ชื่อเสียง เงินทอง ลาภยศ บารมี สิ่งเหล่านี้เราเคยคิดมั้ยว่ามันเป็นแค่สิ่งที่คนเราได้มองและจินตนาการมันขึ้นมาเองและเป็นสิ่งปรุ่งแต่งทั้งที่มันจับต้องไม่ได้ และไม่ยั่งยืน ผมว่าจริงอย่างที่เค้าบอกใว้ว่า มีลาภเสื่อมลาภ มียศเสื่อมยศ ทุกอย่างล้วนเป็นอนัตตา แต่คนเรามักยึดติดจริงมั้ย สิ่งที่ยึดติดคือขันธ์ทั้ง ห้า ในขันธ์ห้ามีอะไรบ้างล่ะ รูป วิญญาน สัญญา สังขาร แม้แต่สิ่งเหล่านี้ยังไม่อยู่กับเราเลย พูดง่าย ๆ คือ มีเกิดแล้วก็มีแตกดับ แต่ทำใมคนเรายังพยามแสวงหาอยู่ ถ้าทุกคนมองแค่เพียงว่า ฉันจะหาให้ได้แค่พออยู่พอกิน เหลือเก็บนิดหน่อยยามขัดสน คิดแค่นี้บ้านเมืองเราคงไม่วุ่นวายขนาดนี้ นักการเมือง อาสามาทำหน้าที่บริหารประเทศฉันจะทำให้ดี ไม่คอรัปชั่น ก็ไม่วุ่นวาย แต่ที่หนักกว่าคือการขับไล่ การก่อม็อบในทั่วบ้านทั่วเมือง ซึ่งมีมากมายซะเหลือเกิน ข้าวยากน้ำมันแพง ก็มีม็อบ ผลผลิตตกต่ำก็มีม็อบ แต่ที่เลวร้ายคือผมไม่เข้าใจว่าทำใมสังคมไทยได้เสื่อมทรามขนาดนี้ มันเป็นเพราะสาเหตุใด คนไกลวัดหรือวัดไม่น่านับถือแล้วในทุกวันนี้ สิ่งที่ผมพบเห็นกับตาคือ เด็กอายุ 12 ขวบไม่ไปโรงเรียน เมื่อสอบถามกลับได้คำตอบที่น่าใจหาย "ผมไม่ตังค์ไปซื้อเหล้า" สังคมทุกวันนี้มันเปลี่ยนไปเร็วมาก แม่แต่ผมพึ่งอายุ 29 ปี ผมไม่คิดว่าจะเจออะไรอย่างงี้ ตอนผมอายุ 10-12 ขวบ เชื่อฟังพ่อแม่ ผู้ใหญ่ ครู อาจารย์ไม่รู้จักเหล้า บุหรี่ด้วยซ้ำไป ถ้าจะมองกันลึก ๆ แล้ว เด็ก ๆ เข้าถึงสิ่งเหล่านี้ได้ง่ายเกินไป นับตั้งแต่สังคมขนาดเล็กคือ ในครอบครัว ครอบครัวมีส่วนอย่างรัย เช่น จากพ่ออาจจะดื่มเหล้า สูบบุหรี่ ลูกเห็นก็เอามั่ง น้องเห็นพี่ทำ ก็ทำเหมือนกัน ไป ๆ มา ๆ นั่งร่วมวงด้วยกัน อย่างนี้เองที่ทำให้เด็ก เข้าถึงสิ่งเหล่านี้ได้ ถ้า พ่อ พี่ ห้ามตักเตือนไม่ฟังหรอกครับก็มันเห็นอยู่ว่า ผู้ใหญ่ก็ทำ ถ้าห้ามก็แอบไปทำที่อื่น มากเข้าคบเพื่อน กลายเป็นมั่วสุม คิดแล้วน่าใจหายจริงเลย และที่เป็นเรื่องฮิตอีกอย่างในสังคมปัจจุบันคือ การมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัย ผมไม่อยากเชื่อนะครับว่าเด็กแค่12ขวบ จะกล้าที่จะไปไหนมาไหนกับผู้ชาย เด็กบางคนเก่งเกินตัว บางครั้งผู้ใหญ่อย่างเราก็ไม่กล้าที่ห้ามด้วยซ้ำ ในอดีตผู้หญิงจะรักนวลสงวนตัวกันมาก จะไปไหนแต่ละทีก็ลำบากใจ กลัวไปหมดแต่ทุกวันนี้มีแต่จะวิ่งเข้าหาผู้ชาย ผู้ชายคือเพศที่ถูกเลือกไปซะแล้วในทุกวันนี้ ใอ้คำที่ว่ารักจริงหวังแต่ง รักเดียวใจเดียวหาได้อยากมาก ทำให้เกิดปัญหา การฆ่าตัวตายมั้ง ฆ่าคนอื่นมั้ง ประเทศไทยน่าเป็นห่วงจริงมั้ยครับ ใว้ใจใครไม่ได้เลย แล้วอย่างนี้ประเทศไทยจะให้อยู่ด้วยมั้ย

เปิดประดูสู่อินโดจีน หน้าบ้านสวย หลังบ้านสวน กับนครพนม

ดีใจกับชาวจังหวัดนครพนมที่กำลังจะมีสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 3 ของประเทศ ที่กำลังมีการก่อสร้างอยู่จากที่นครพนมเป็นเมืองที่เปรียบเสมือนจุดสิ้นสุดของการเดินทางหากมีสะพานแล้วนครพนมจะเปิดประดูหลังบ้านให้ผู้คนที่เข้ามาและผ่านออกไปอย่างมีความสุขนั้นจะเป็นสิ่งที่บ่งบอกว่านครพนมจะเป็นเมืองเศรษฐกิจอีกไม่นานเมื่อสะพานแห่งนี้ได้เปิดใช้งานเม็ดเงินลงทุนการท่องเที่ยวผ่านเส้นทางนครพนม-แขวงคำม่วน โดยเมื่อผู้ว่าราชการจังหวัดนครพนมปรับวิสัยทัศน์และแผนรองรับการเจริญเติบโดของบ้านเมืองโดยให้ถือเป็นวาระแห่งจังหวัดนครพนม ในหัวข้อที่ว่า นครพนมเมืองน่าอยู่ ทั้งสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ บ้านเรือน แหล่งท่องเที่ยว ในด้านการค้าขาย การลงทุน นครพนมน่าจะเป็นทางเลือกของการลงทุนในอนาคต และการปรับปรุงในแนวทางของจังหวัดนครพนมโดยผู้ว่าราชการจังกวัดนครพนมเป็นผู้มอบนโยบายการปฏิบัติให้นครพนมเป็นเมืองน่าอยู่ มี 9 ประการ ถือว่าเป็นคติพจณ์ในการปรับเปลี่ยนเมืองนครพนมให้เป็นเมืองน่าอยู่ คือ 1.ปลอดภัยในชีวิต 2. เศรษฐกิจพอเพียง 3.อยู่เคียงธรรมชาติ 4.ออมเงินวันละบาท 5.บ้านสะอาดเรียงราย 6.อบายมุขลดละ 7.ธรรมะสุขหลาย 8.ทำบัญชีรับ-จ่าย 9.ออกกำลังกายทุกยาม หากปฏิบัติได้ดังนี้แล้วแน่นอนครับบ้านเมืองเราจะต้องเป็นเมืองน่าอยู่ ซึ่งก็เป็นไปในทิศทางเดียวกันกับปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวงของเรา แต่ถึงกระนั้นในทุกภาคส่วนของจังหวัดต้องให้ความร่วมมือ ทั้งผู้นำหมู่บ้าน อบต. กำนัน ผู้ใหญ่บ้านเทศ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพราะนครพนมยังมีคนยากจนอยู่ หากมีงานทำ เศรษฐกิจเติบโต นครพนมต้องเป็นเมืองที่น่าอยู่ไม่ใช่เป็นการตีปี๊บเฉย ๆ อย่างแน่นอน เอาใจช่วยในทุกภาคส่วนที่เกี่ยวขัองครับ